
Alde batetik hori jakitea – nik dakidanez- ezina
da, Arresateri buruzko lehen
aipamen dokumentatua 1260koa baitugu eta ez dakigu ezer urte haren aurrekoaz.
Bestalde, nik daukadan dokumentu batean irakurtzen da Santa Marina santari
eskainitako eliza, gutxienez, XVI mendera arte izan zela parrokia.
Santa Marina elizako abade izandako Pedro Santa
Maria arrasatearrak sinatua dago dokumentua. Eta aipamen bat egiten dio 1545eko
Trentoko Kontzilioari. Trentoko Kontzilioan erabaki zuten eliz-sakramentuen
erregistroak irekitzea elizetan, ezkontza eta bataioei zegokienez, kristauen
(azken finean, biztanleriaren) erroldak burutzeko. Heriotzen erregistroa
geroagokoa da. Trentokotik hogeita hemeretzi urtetara egin zen ondoko
apunte hau:
Beste erregistro batzuen arabera, badakigu Azkoitia
sendiak Araotzen bizitzen segitu zuela, ziur asko gainera Azkoiti Haundi
baserrian. Okendo sendia oso ezaguna zen Arrasaten. Juan Carlos Guerraren
“Ensayo de un padrón histórico de Guipúzcoa” obran irakurtzen dugu:
“El primitivo solar
de los Oquendo radica en Salinas de Léniz. De él partieron dos ramas, una que
se estableció en Mondragón y otra que pasó á San Sebastián; durante el siglo
XVI mantenían correspondencia familiar. El varón más antiguo de que hallamos
mención en Guipúzcoa fue Pedro de Oquendo, vecino de Mondragón, que en 1426
concurrió con los oñacinos de dicha villa á la toma, quema y derrocamiento de
la casa torre de Zalguibar, que era de pleito homenaje de la casa de Guebara y
fué por ello condenado á la pena de muerte”
Bestalde,
Jose Mari Uranga historialariaren artxiboan aurkitzen ditugu Santa Marina
elizaren gaineko ohar batzuk. Besteak beste honakoa irakur daiteke:
X batekin, Santamaña baserria 1947an |
![]() |
“Los mondragoneses reunidos en el
Ayuntamiento (1768) reconocieron unánimemente el traslado del culto a San Juan
Bautista y el 28 de Noviembre de 1768 se dio permiso para demoler Santa Marina
y entonces la Parroquia sobre sus ruinas edificó el caserío que conocimos. En
1770 la Parroquia cobraba 454 reales de renta por el caserío y terrenos”
Oso
argigarriak dira, beraz, Urangaren apunteak.
Goian
aipatu dut Zalgibarreko dorrearen suntsiketa. Segitzen badugu suntsiketa eta erreketekin,
gogora dezagun beste askotan idatzi dudana, liburu eta artikulu soltetan:
1448ko Arrasateko sute nagusiaren ondoan koplak egin ziren eta horietako
batean Santamaña elizaren gaineko aipamenik urtetsuen daitekeena dugu. Euskal
koplarik zaharrenetakoa dena honako hitz hauekin amaitzen da:
Egun
bein ur jarruta
Ganboar seme lasterra,
Are bere lasterrago
Abendañuje Motela.
Esquerric asco emayten deusat
Andra Santa Maiñari:
Bera axeyçat sartu eta
Esera bidaldu nau ni.
Ganboar seme lasterra,
Are bere lasterrago
Abendañuje Motela.
Esquerric asco emayten deusat
Andra Santa Maiñari:
Bera axeyçat sartu eta
Esera bidaldu nau ni.
Bertso eder eta adierazgarria, ezetz? Ene
uste apalez, orman idatzita dagoenari meritu literariorik kendu gabe, egokiagoa
izango zen Santa Marinako irudia apaintzeko.
Argazkiak: JMVM
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina