
XIX.
mendeko aktetan sarri agertzen da “amanguisones”en gaineko aipamena,
gehienetan udal korporazioaren osaketa egiten zenean. “Amangizon” hitzaren
ordez, batzuetan, idazkariak erdal hitzak erabiltzen zituen: “mayoral” edo “avisador” Beste batzuetan, berriz, euskal
eta erdal hitza agertzen ziren, bata bestearen ondoan.
Alkatea Juan Domingo de Ferran zelarik, 1848ko urtarrilaren 6An, udal bilkuran erabaki
zen, adibidez:

Para Ganzaga, Bartolomé
Larrea; para Echagüen, Simón Idigoras; para Aréjola, Domingo Ibargüen; para
Uribarri, Juan Manuel Aguinagalde; para Barajuen, Vicente Altuna; para Uncella,
Diego Oteiza; para Azcoaga, Pedro de Ugalde; para Eguzquierripa, Jose de Arana
menor; para Arriola, Bernardo Elejoste; para Nardeaga, Simón Altuna; para
Machain, José Ortubay; para Ibargoya, José de Loinaz; quedando el nombramiento
del de Olaeta, según costumbre, a disposición del Sr. Alcalde pedáneo de ella”
“Amangizonak” bere betebeharra zuen artean, XIX. mendean
udal entramatuan. Amaitzeko, diodan, normalean amangizonak hautatzen ziren egun
berean “buleroak” ere izendatzen
zirela. Zeintzuk ziren horiek? Etxez etxe, bulda kobratu behar zutenak, hau da,
Aita Santuak emanda, zenbait egunetan okela jateko beharraren salbuespen idatzia.
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina